راک سنگین

Kami MC را البته با اجازه خودشون براتون لینک کنم.

عروسک جهنمی

shake

کیک مرگ

یکی از نقاط ضعف ما ایرانیها در قضاوت این بوده که بجای اینکه نیروی خود را صرف شناسایی و پی بردن به چیستی یک پدیده کنیم صرف دسته بندی آن در دو گروه خوب یا بد –سیاه یا سفید-ارزش یا ضد ارزش و ....می کنیم.متاسفانه ازاین احساسی فکر کردن همواره دچار آسیبهای جدی شده ایم ولی هنوزنتوانسته ایم این عادت را ترک کنیم.در پست قبل من نه تنها حتی یک جمله ستایش آمیز از موسیقی رپ ننوشتم بلکه به سادگی  و حسی بودن این موسیقی اشاره کردم  ولی آنطور که از کامنتها مشخص بود ظاهرا دوستان با همان دید سیاه و سفید به قضیه نگاه کرده اند و کامنتها بیشتر سمت کوبیدن این موسیقی- بدون شناخت درستی از آن- بود.چقدر خوب بود که به این باور میرسیدیم که 99 درصد پدیده های اطراف ما خاکستری رنگند نه سیاه یا سفید واز آن مهمتر 99 در صد پدیده های اطرافمان (به فرض سیاه بودن) معلولند نه علت!!!!

بگذریم!!!!

دوستی در کامنتهای پست قبل از ارتباط "پست مدرنیسم" با  "رپیسم فارسی" پرسیده بود:

همانطور که می دانیم  پست مدرنیسم بعنوان حرکتی وسیع ازهنر معماری شروع شد و سپس دامنه آن به دیگر هنرها کشیده شد در مورد موسیقی نیز معمولا هر جا که اثری از مدرنیسم وجود دارد در پی آن پدیده پست مدرنیسم یا فرار از مدرنیسم را مشاهده کردیم.نمونه بسیار بارز این تحول را می توان در سیرآلبومهای گروههایی مانند کویین یا متالیکا یا جهت گیری کلی موسیقی پاپ به سمت سادگی- بعد از دهه هفتاد وهشتاد - مشاهده کرد بزبان ساده این حرکت بمعنای انبساطی پس از ا نقباض یا جریانی واگرا پس از جریانی همگراست.رپیسم فارسی نیز در ایران نوعی از همین انبساط هنری است که می تواند آلترناتیوی برای مخاطبان خسته از پیچیدگیهای موسیقی مدرن شود.   

در پست بعدی جنبش "رپ فارسی" را بیشتر مو شکافی می کنم.

منتظر کامنتهای خاکستری رنگتان هستم!!!!

چند ماه پیش بود که چنتا آهنگ رپ فارسی دانلود کردم و گوش دادم خوب برای من که همیشه خودم را یک شنونده حرفه ای راک-متال کلاسیک میدونستم  جالب بود !!!حتما دوستان راک دوستم می پرسن چرا؟ درسته! گوش دادن به موسیقی راک در جامعه ما همیشه یه اعتبار بوده ولی رپ نه!.خوب من هنوز هم معتقدم راک سنگین یه حرکت هنری مدرن بوده:

مدرنیسم را در آثاری همچون

fade to black(metallica)

bohemian rhapsody(queen)

shine on you crazy diamond(pink floyd)

........

 یا آثار مشابه بصورت عریان می توانید مشاهده کنید.

 بعضی وقتا اونقد مدرن که این نو موسیقی ذهن شنونده را دربست دراختیار خودش قرار میداده. ملودیها – هارمونیها-ریتمها وریفهای بسیار "دیر هضم" که باعث میشه ذهن شنونده بعد از هضم نیز مدتها گرفتارش باشه.و همینه که راک ومتال اورجینال بعنوان موسیقی فلسفی وارد گود میشه مخصوصا در ایران!

.شاید براتون جالب باشه که بدونید رپ و راک ریشه یکسانی دارند همانطور که راک سنگین از راک اندرول-جز و بلوز مشتق شده رپ نیز ریشه در موسیقی جز دارد.به همین سادگی!بارزترین تشابه ایندو موسیقی نیز در عنصری بنام ریف وجود دارد!

و اما فرق اساسی این دو موسیقی :در رپ تقریبا چیزی بنام ملودی وجود ندارد.موسیقی رپ عبارتست از یک ریف ثابت  روی یک ریتم ثابت همین!چقدر ساده!بقیه هر چه هست صدای خواننده است که آن هم از ملودی بکلی عاریه.پس بهتره نگیم خواننده بگیم  "گوینده"!!!!

بار اصلی رپ بر روی همین گوینده است!و ترانه در رپ !که اون خودش جای بحث داره مخصوصا در رپ فارسی.

 در طول همین مدت متوجه رشد فزاینده نوعی فرهنگ که شاید نام "رپیسم فارسی" مناسب آن باشد در نسل تینیجر جامعه شدم .

در پست بعدیم بیشتر در مورد رپ فارسی مینویسم.

DOWNLOAD

در میان تمام فیلمهایی که تا به حال دیدم با هیچکدام به اندازه این فیلم ارتباط برقرار نکردم.من این فیلم را بعنوان یکی از مدرنترین آثار سینمای کلاسیک میدانم که تحلیل آن با ساعتها بحث و تبادل نظر احتیاج دارد.   فیلم خاطرات کا پیتان جک ویلارد افسر آمریکای نیروهای ویژه است.افسری که تقریبا همیشه به تنهایی در ماموریتهایش شرکت می کرده.وتبدیل به انسانی منزوی و گوشه گیر شده .درد این افسر را فقط یک چیز میتواند موقتا التیام ببخشد:شرکت در یک ماموریت جدید.ماموریت برای جک حکم افیون برای معتاد را دارد که موقتا با آن به آرامش میرسد.کالبد شکافی شخصیت ویلارد بیشتر مربوط به روانشناسی جنگ است و ازحوصله این نوشته خارج است.ماموریت ویلارد کشتن کلنل کورت افسر برجسته نیروهای ویزه است که شخصیتی  پیچیده دارد  او یک نابغه نظامی بوده که در اثر یک شک روانی با حفظ نبوغ خود تبدیل به دیوانه ای خونخوار شده که در وییتنام و کاموج دست به جنایاتی گسترده زده است.ویلارد در این مامویت به همراه یک قایق گشتی آمریکایی در طول رودخانه ای که جنوب ویتنام رابه شمال آن متصل میکند  حرکت کرده و سرانجام به کامبوج جایی که کورت نوعی امپراطوری برای خود براه انداخته میرسد.سفر ویلارد در طول رودخانه نوعی حرکت از سوی واقعیات به سمت ماوراء و متا فیزیک نیز هست وصحنه های انتهایی فیلم بیشتر یاد آور کابوسهای شبانه ویلارد است تا واقعیت اما قدرت بی مانند کاپولا این کارگردان چیره دست در راستای حفظ ظرافتهای هار مونیکی فیلم هماهنگی کاملی بین واقعیت و خیال بوجود آورده است.ترکیبندی زیبای صحنه ها هماهنگی کامل بین رنگها حرکت بی نظیر دوربین و دیگر امتیازات هنری" اینک آخر زمان"  فیلم را به اثری تقریبا غیر قابل نقد هنری تبدیل کرده است .

استعاره کلامی-بصری و استفاده از زبان تصویر در قسمتهای مختلف فیلم خودنمایی میکندبعنوان مثال می توان ازنشان دادن چهره کارکتر های مورد نظر کارگردان بصورت نیمه تاریک و نیمه روشن برای تاکید کارگردان بر روح دو بعدی و ناشناخته انسان یا استفاده از کلمه گاو و تصویر آن که بشکل جسورانه ای بعنوان استعاره از حماقت   دو طرف  درگیر جنگ  است  نام برد.

همراهان کورت در قایق عبارتند ازفلیپس فرمانده قایق شین معروف به آشپز کلین و لنس.شاید بتوان یکی از برترین امتیازات این فیلم را شخصیت پردازی قوی کارکترهای فیلم بخصوص سرنشینان قایق و شخصیتهای اصلی فیلم دانست شخصیتهایی که به جبر جنگ هرکدام بنوعی تغییر شکل میدهند.نمونه زییبای آن که شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته لنس جوان موج سوارساده ای است که هیچ قرابتی با محیط خشن جنگ ندارد و از طرفی سعی در پنهان کردن ترس خود دارد که نتیجه آن پناه بردن او به استتار مطلق است.استتاری که در هر قسمت بنوعی خودنمایی میکند مثلا در جایی با پناه بردن او به LSD  در قسمتی با پخش بی دلیل دود استتار از طرف او وپایان فیلم که کاملا بشکل یک بومی کامبوجی در آمد .موسیقی فیلم بشکلی ماهرانه با آثار گروههای راک کلاسیک دهه 60 آمریکا مانند DOORS  و   ROOLING.STONSتزیین شده است.

به هرحال من که بعد از دهها بار دیدن این فیلم هنوز از تماشای آن لذت می برم!!!

   from:      www.biggeststars.com 

گروه پینک فلوید از بزرگترین گروههای راک کلاسیک است که از اواخر دهه 60 میلادی فعالیت خود را در سبک منحصر بفرد space rock آغاز کرد.اعضای اولیه پینک فلوید عبارت بودند از سید بارت, راجر واترز ,ریچارد رایت و نیک میسن .عده ای واترز را لیدر گروه میدانند اما بی تردید تفکر و سبک هنری گروه را باید در زوایایی ذهن
نا متعارف و خلاق بارت جستجو کرد که به شدت تحت تاثیر انواع مواد مخدر و توهم زا بود و سرانجام بارت ر ا قربانی کرد.
بهترین آلبومهای گروه از نظر نویسنده:

darkside of the moon
wish you were here
animals
the wall
division bell

 

 Pink Floyd rose from the ashes of an otherwise forgotten London band, Sigma 6, in 1965. Syd Barrett, Rick Wright, Roger Waters, and Nick Mason toyed with various names, including "The Meggadeaths", "the T-Set" and "the Screaming Abdabs", before settling on "The Pink Floyd Sound", inspired by American blues artists, Pink Anderson and Floyd Council.

Within weeks, the quartet had booked studio time at the "Thompson Private Recording Company", sited in the basement of a house. Here they recorded two songs, 'Lucy Leave', a Barrett original, blending pop and R&B, and a version of Slim Harpo's 'I'm A King Bee'. Although rudimentary, both tracks indicate a defined sense of purpose. Ditching the now-superfluous 'Sound' suffix, Pink Floyd attracted notoriety as part of the counter-culture centered in London.

Evolving quickly, Pink Floyd blossomed under Barrett's inspired leadership into a pre-eminent psychedelic pop band. Indeed, fuelled by Barrett's frequent adventures with LSD, the music soared into entirely uncharted sonic territory, combining the new pallet of distortion guitar with classically influenced organ and driving percussion. Lyrically, the songs painted a bemused and whimsical landscape of interstellar travel and childhood daydreams, a terrain perfectly suited as a soundtrack for countless thousands of neophyte acid trippers.

On June 16th, 1967, the band released a Syd Barrett composed single called "See Emily Play", which found moderate chart success in the U.K. The song became the center of some dissatisfaction among fans however, when Pink Floyd refused to perform it in concert.

Barrett's fading sanity, eroded by his passion for LSD, soon began to take its toll. His indulgence in hallucinogenic drugs exacerbated his problems and he often proved near-comatose on-stage and incoherent with interviewers. A third single, 'Apples And Oranges', enthralled but jarred in equal measures, while further recordings, 'Vegetable Man' and 'Scream Thy Last Scream', were deemed unsuitable for release. His colleagues, fearful for their friend and sensing a possible end to the band, brought Dave Gilmour into the line-up in February 1968. Plans for Barrett to maintain a backroom role, writing for the group but not touring, came to naught and his departure was announced the following April. He subsequently followed with a short-lived, solo career.

Now without their principle songwriter, the re-aligned Pink Floyd completed their second album, "Saucerful Of Secrets". It featured one Barrett original, the harrowing 'Jugband Blues', as well as two songs destined to become an integral part of their live concerts, the title track itself and 'Set The Controls For The Heart Of The Sun'. Although the album sold well, both singles flopped.

Each successive album, supported by regular concert tours built Pink Floyd's stature and broadened their epic ambition. The release of "Dark Side of the Moon" in 1973 was a thunderclap across all of pop music. A tour-de-force of production, arrangement, song-writing and timing, Dark Side rose to #1 on the Billboard chart and stayed there for the next 12 years, carving Pink Floyd a legend that remains untouched to date and will likely remain indefinitely.

But what do you do after you conquer the world? The albums "Wish You Were Here" and "Animals", sold millions of records and were supported by record-breaking, over-the-top tours. But it wasn't until "The Wall", Roger Waters dismal vision of modern life and alienation, that Pink Floyd would again break new ground. Waters' influence, though darker and more earth-bound, also yielded material better suited to the singles format; "Another Brick In The Wall" became a #1 hit single in both the US and UK. The touring production for The Wall involved the construction of a huge wall between the band and the audience during the show and remains to this day one of the most ambitious road shows ever toured.

Such success did nothing to ease Pink Floyd's internal hostility. Long-standing feuds between Waters and Wright - the latter almost left the group with Barrett - resulted in the bass player demanding Wright's departure. He left in 1979. By the early 80s, relations within the band had not improved. Friction over financial matters and composing credits tore at the heart of the band. 'Because we haven't finished with each other yet,' was Mason's caustic reply to a question as to why Pink Floyd were still together and, to the surprise of many, another album did appear in 1983. "The Final Cut" was a stark, humourless set which Waters totally dominated. It comprised songs written for The Wall, but rejected by the group. Mason's contributions were negligible, Gilmour showed little interest - eventually asking that his production credit be removed - and Pink Floyd's fragmentation was evident to all. One single, 'Not Now John', did reach the UK Top 30, but by the end of the year, knives were drawn and an acrimonious parting ensued.

In 1987, Mason and Gilmour decided to resume work together under the Pink Floyd banner; Rick Wright also returned, albeit as a salaried member. Waters instigated an injunction, which was over-ruled, allowing temporary use of the 'Pink Floyd' name.

The cryptically titled "A Momentary Lapse Of Reason", although tentative in places, sounded more like a Pink Floyd album than its sombre predecessor. The band relied heavily on session musicians, including Phil Manzanera of Roxy Music. A massive world tour began in September that year, culminating 12 months and 200 concerts later. A live set, "Delicate Sound Of Thunder", followed in its wake but, more importantly, the rigours of touring rekindled Wright and Mason's confidence.

Meanwhile, Waters led a new band in an extravagant adaptation of "The Wall", performed live on the remains of the Berlin Wall in 1990. Despite international television coverage, the show failed to re-ignite his fortunes.

In 1994, his former colleagues released "The Division Bell", an accomplished set which may yet enter the Pink Floyd lexicon as one of their finest achievements. 'It sounds more like a genuine Pink Floyd album than anything since Wish You Were Here', Gilmour later stated, much to the relief of fans, critics and the group themselves. With Wright a full-time member again and Mason on sparkling form, the group embarked on another lengthy tour, judiciously balancing old and new material. The group also showcased their most spectacular lightshow to date during these performances.

Critical praise was effusive, confirming the group had survived the loss of yet another nominally 'crucial' member. The album, "Pulse" cashed in on the success of the tours and was a perfectly recorded live album. The packaging featured a flashing LED, which was supposed to last (in flashing mode) for 6 months. The legacy of those 'faceless' record sleeves is irrefutable; Pink Floyd's music is somehow greater than the individuals creating it.

Into the new century, Pink Floyd, although not officially disbanded, had not been heard from in quite a while. Los Angeles-based radio station KLOS reported in January of 2000, that "rumour has it that David Gilmour is working on assembling the players for a Pink Floyd tour", but it never happened.

It wasn't until June, 2005, that word finally came that Pink Floyd would again take to the stage. They were slated to perform with Elton John, Madonna, Paul McCartney and others at an anti-poverty concert in London, England on July 2.
    
       from:   www.classicbands.com

بی شک پر طرفدارترین و شناخته شده ترین باند موسیقی متال در جهان و مخصوصا ایران گروه متالیکا است.این گروه به رهبری لارس اولرک درامر دانمارکی اولاصل گروه در سال1982 تاسیس شد و اولین آلبوم خود را در سال   1983 بنام   kill them all  به بازار عرضه گرچه نمی توان متالیکا را گروهی کاملا خلاق و دارای سبکی منحصر بفرد دانست ولی بی تردید متالیکا بخا طر توانایی های کم نظیرش در آهنگ سازی و تنظیم مدرنترین آثار ترش متال از رقبای خود همیشه یک سر و گردن بالاتر بوده است. متالیکا همانطور که خودش اذعان کرده بشدت تحت تاثیر گروههای متال دهه70  و مخصوصا گروههای موج نوی هوی متال انگلیسی قرارداشته و می توان گفت متالیکا این جریان را تقویت کرد و آن را به کمال رساند. نویسنده دوران طلایی گروه را دهه80  میلادی میداند. یعنی زمانی که گروه چهار آلبوم موفق خود را عرضه کرد.گرچه نمی توان تمام آثار متالیکا بعد از این دوره را کم ارزش دانست ولی افت هنری گروه بعد از این دوران که بیشتر به علت تغییر سبک حساب نشد ه و فرار افراطی اش از آهنگسازی مدرن به سوی نوعی سادگی و تکیه بیشتر برجلوه های دیداری بود کاملا مشهود است .آلبوم loadخود دلیل روشنی بر این ادعا است, بطوری که بعضی منتقدان متالیکا ی واقعی را متالیکای دهه80  میدانند.                          

A young Lars Ulrich was addicted to the NWOBHM (New Wave Of British Heavy Metal), and he tried to put his own band together. At this point, his attempt failed, but he placed an ad in a magazine called Recycler, to which one James Hetfield answered. James and Lars met up to jam, but nothing became of this first meeting.
Lars went to the UK to follow Diamond Head around for 3 months on tour. On his return he secured a deal to record a track for the Metal Blade compilation Metal Massacre. Due to the fact that he didn't yet have a band, he quickly began contacting people. The three members he managed to put together were:
Lars Ulrich (Drums)
James Hetfield (Vocals; Rhythm and Bass Guitars)
Lloyd grant (Lead guitar)
.

گروه هاردراک هوی متال اسکورپیونز در اوایل دهه70 میلادی به رهبری رودولف شنگر در هانوور آلمان شکل گرفت.این گروه بتدریج توانست ابتدا خود را در اروپا وسپس در جهان بعنوان یکی از قویترین گروههای راک سنگین مطرح کند ولی دوران طلایی گروه را باید دهه80 میلادی دانست.گروه در ابتدای کار خود با مایکل شنگر برادر رودولف که جز لید گیتاریستهای طراز اول دنیا است کار خود را آغاز کرد ولی به دلایلی مایکل از گروه جدا شد و به گروهUFO پیوست.گر چه بیشترین محبوبیت گروه را باید بخاطر بالاد متالهای ارزشمندش مانند still loving youدانست اما آثار متال گروه نیز که در عین متال بودن دارای ظرافتهای خاص هارمونیکی بوده ,از خشونت موجود در سایر آثار متال بدور است قابل توجه است برای مثال میتوان به آهنگthe zoo که دارای ریتم بلوز بسیار جذاب و بدیعی است اشاره نمود. برترین آثار گروه از نظر نویسنده:

the zoo-blackout-still loving you- send me an angel-hit bitween eyes-always somewhere-restless nights

people's

lives. From the legendary Steffi Graf, who grandslammed her way into our consciousness, to the fastest man on four wheels, formula one champion Michael Schumacher, to a band whose sting we love to feel. It's not too often that people can transcend borders, language , religion, sex and colour. But like the others, German rock band scorpions does just that...

The Legends Legendary History:

Rudolph Schenker laid the foundation in 1965 for the scorpions, a band which would go on to become one of the biggest rock acts in music history. The original acts in music history. The original line-up consisted of lead guitarist Karl-Heinz follmer , bassist Lother Heimberg, drummer Wolfgang Dziony and of course, Rudolph Schenker on vocals/rhythm guitars. Their roots and influences were Black Sabbath, Deep Purple and Led Zeppelin.

Greatest Change:

Klaus Meine, who is blessed with a voice which we may only have heard on our dreams before we actually heard Klaus , joined the band as vocalist along with lead guitarist Michael Schenker, the younger of the two Schenker brothers, after leaving the Hanover formation Copernicus in 1970. They recorded their debut album Lonesome Crow in 1972 which went on to become the sound track for a German Movie 'Das Kalte Paradies'.

But Michael took off in 1973 to join British band UFO. In 1973, Scorpions went on a joint tour with UFO, and Michael Schenker was so impressed with them that he left the Scorps to join the British rock group! Guitarist Ulrich Roth (Also Known as ULI JON ROTH ) replaced him as the lead guitarist and the band went on to release four consecutive albums namely..... FLY TO THE RAINBOW (1974), IN TRANCE (1975), VIRGIN KILLER (1976), and TAKEN BY FORCE (1977) and a Live Album TOKYO TAPES (1978)

Ulrich Roth is one of the greatest Guitar players in the music world...he was truly a gifted player...Under his guidance the scorps released only four studio albums and a live album...But they are really great creative albums in the history of rock music...actually Most of the fans will feel that after ulijon roth leaving the band, scorps have lost their creativeness.

Though the above albums failed to capture the world's largest marker- the U.S., they became a big hit in Japan where In Trance was a best seller.

In 1975, Scorpions were voted the best German rock scene with Virgin Killer (1976), winning the 'LP Of the Year' title. After the success of Virgin Killer and Taken By Force in Japan, the Scorpions set foot into the second largest market for music .....Japan in 1978, and it was absolute delirium.

.